Aktualności

Spotkanie ze św. Mikołajem

Ojciec Święty Jan Paweł Wielki nazwał kiedyś św. Mikołaja "patronem daru człowieka dla człowieka". Przemawiając 6 grudnia 1987 roku, Jan Paweł Wielki podkreślił, że w dzisiejszym zmaterializowanym świecie jest on potrzebny "nie tylko po to, by dzieciom podkładać prezenty w jego zastępstwie, ale żeby umieć się wzajemnie obdarowywać wielorakim dobrem, darem człowieczeństwa, darem serca, darem pamięci i troski wzajemnej, darem troskliwej myśli i czynu".

Dzisiaj w papieskim Sanktuarium pojawił się wyjątkowy gość. Po Mszy św. o godz. 11.00, na którą licznie przybywają rodziny z dziećmi odbyło się spotkanie ze św. Mikołajem. 

Według historyków Mikołaj urodził się pomiędzy 280 a 286 w Patra, w ówczesnym cesarstwie rzymskim. Biskupem Myry został w czasie groźnych prześladowań chrześcijan za cesarza Galeriusza Waleriana. Również Mikołaj miał być ciężko pobity i dostać się do więzienia. Do historii jednak przeszedł jako jałmużnik i dobroczyńca biednych. Według legendy pomógł biednej rodzinie wychowującej trzy dziewczyny, której ofiarował złote jabłka na posag dla córek, aby mogły wyjść za mąż. Potajemnie i w przebraniu roznosił nocą prezenty obdarowując biednych i potrzebujących. Stąd wywodzi się tradycja stawiania butów 6 grudnia i wkładania do nich dzieciom słodyczy. Inna legenda opowiada o „cudzie rozmnożenia ziarna” za jego wstawiennictwem w rejonie, gdzie panowała wielka bieda i ludzie umierali z głodu.

Kult św. Mikołaja szybko się rozwinął, najpierw w Grecji, a w VIII w. na terenie dzisiejszej Rosji. W X w. znany był w Zachodniej Europie, a gdy włoscy żeglarze wykradli relikwie Świętego i przywieźli do Bari na południu Włoch, jego kult rozwijał się jeszcze szybciej. Ku czci Mikołaja wybudowano wspaniałą bazylikę do dziś licznie odwiedzaną przez turystów.
Tradycja wzajemnego obdarowywania się przetrwała wieki, wyrażając w ten sposób podstawową ideę chrześcijaństwa – miłość bliźniego. Pielęgnowano ją w rodzinach, całych społecznościach i państwach. 

Do istoty Kościoła katolickiego należy praca charytatywna, a jej uzasadnienie znajdujemy w nauce Jezusa Chrystusa: „niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa”, „coście uczynili jednemu z najmniejszych, Mnieście uczynili”. Podobnych wypowiedzi w Ewangelii znajdujemy bardzo wiele. To one inspirowały do powstawania zakonów, instytucji charytatywnych, bractw i różnego rodzaju organizacji świadczących pomoc drugiemu człowiekowi.

 


zdjęcia: Magdalena Gościńska