Relikwie krwi w mensie ołtarzowej

Najcenniejszą z relikwii, które zostały ofiarowane Sanktuarium jest krew Jana Pawła II, którą lekarze z kliniki Gemelli we Włoszech przekazali osobistemu sekretarzowi Ojca Świętego  kard. Stanisławowi Dziwiszowi.

Ampułka z krwią Papieża została zamknięta w szklanej szkatule i umieszczona wewnątrz marmurowego ołtarza stojącego pośrodku Kościoła Relikwii.

 


Relikwiarz księgi

Autorem relikwiarza jest włoski rzeźbiarz Carlo Balljana.

Metalowy, złoto-srebrny relikwiarz ma formę otwartej księgi Ewangelii, której karty przewracał wiatr w czasie pogrzebu Jana Pawła II.

Po lewej stronie relikwiarza znajdują się łacińskie napisy „Błogosławiony Jan Paweł II” i „Nie lękajcie się” oraz herb papieski. Po prawej widnieje pastorał, obok którego umieszczono ampułkę z krwią Papieża.

Relikwiarz został przygotowany w trzech egzemplarzach: jeden jest przechowywany w Sanktuarium Jana Pawła II, pozostałe dwa znajdują się w Katedrze pw. św. Wacława i św. Stanisława na Wawelu oraz w kaplicy Pałacu Arcybiskupów Krakowskich.

 


Krzyż z ostatniej Drogi Krzyżowej Jana Pawła II

Krzyż wyrzeźbił  w 1997 r.  Stanisław Trafalski i podarował swojej przykutej do wózka żonie.  Przez trzy lata krucyfiks wisiał nad jej łóżkiem. Kobieta przemodliła przed nim wiele godzin. W dniu, gdy z pielgrzymką do Watykanu wybierali się mieszkańcy z gminy, artysta zdjął krzyż ze ściany, aby mógł być podarowany Papieżowi. W ten sposób krzyż wyruszył w swoją pierwszą podróż. Krucyfiks został ofiarowany Ojcu Świętemu z okazji spotkania w Watykanie. Trafił później do pokoju sekretarza Jana Pawła II abp. Mieczysława Mokrzyckiego.

To krucyfiks, który został przyniesiony Papieżowi na jego prośbę podczas Drogi Krzyżowej w rzymskim Koloseum w Wielki Piątek 2005 r.

 

 


Krzyż Pastoralny Jana Pawła II

Słynny krzyż papieski (tzw. ferula) wykonał na zamówienie Pawła VI pod koniec Soboru Watykańskiego II neapolitański rzeźbiarz Lello Scorzelli.

Papież Paweł VI użył go po raz pierwszy na Placu św. Piotra 8 grudnia 1965 roku. Potem korzystali z niego dwaj jego następcy: Jan Paweł I i Jan Paweł II. Papież Polak zabierał go  do każdego zakątka świata: najpierw ze śmiałością, potem jako podporę, z której korzystał, by skupić się na modlitwie, w końcu jako wsparcie, gdy doświadczał słabości.